المؤمنين علي بن ابي طالب كرم اللَّه وجهه و ديگر ائمهء اطهار در كتب ايشان كه جمعا و فرادى براى آن مؤلف شده ، موجود است ، چنانچه لالكائى از محدثين اهل سنت كتابى در فقه حضرت امير از « كتاب الطهاره » گرفته تا آخر ابواب فقه جمع نموده است ، و « تفسير شاهى » محض براى جمع روايات ائمهء اهل بيت در باب تفسير مرتب شده ، و ديگر تفاسير اهل سنت مثل « تفسير كبير » و « در منثور » و « معالم التنزيل » و كتب حديث و فضائل اهل بيت و صحابه از روايات ائمهء اطهار مملو است . پس با اين همه ، اگر شيعه ادعاى أعرفيت خود بمذهب اهل بيت ، نسبت به اهل سنت نمايند ، بجوابش سواى سكوت چاره نباشد ] . ششم آنكه : شاهصاحب در باب يازدهم همين كتاب « تحفه » مىفرمايند : [ باز ديديم كه روات أخبار ، و مجتهدين اهل سنت همه مشهور به تقوى و عدالت و ديانت‌اند ، شيعه هم اگر در ايشان طعن مىكنند ، از راه عقيدهء سنت طعن مىكنند ، نه فسق و كذب و دنيا دارى ، و روات أخبار غير ايشان از فرق خصوصا شيعه ، همه مطعون و مجروح نزد خود ايشان چنانچه سابق مفصل گذشت ] - انتهى . از اين عبارت سراسر بلاغت كه در آن ، داد تعلى و ترفع و استكبار و تمطى و خيلا و افتخار داده‌اند ، بكمال وضوح و ظهور لائح و لامع است كه شاهصاحب بنهايت زور و شور بمزيد تأكيد و تشديد ثابت مىفرمايند كه روات اخبار اهل سنت همه مشهور بتقوى و عدالت و ديانت‌اند ، تا آنكه بزعم شان شيعه هم در ايشان بفسق و كذب و دنيا دارى طعن نمىكنند .